چارچوب اصلی و بستر یک شبکه فقط برای یک بار طراحی می¬شود.هر ماه نمی¬توان زیر ساخت شبکه را تغییر داد و طرحی نو در افکند، در حالی که ممکن است هر ماه تعداد کاربران یا سرویس دهنده های شبکه افزایش یابد و مأموریت جدیدی به شبکه محول شود. تنها زمانی به طراحی مجدد نیاز است که شبکه عمر مفید خود را سپری کرده و کاربردها و مأموریتهای جدید، بطور ذاتی و بنیانی با شبکه کنونی تناقض داشته باشد(یا آنکه بطور کل سیاستها، مأموریت و پیکربندی کل یک سازمان یا موسسه عوض شود.)
برای آنکه بتوان در خصوص قابلیت گسترش و تغییر یک شبکه برنامه ریزی کرد ابتدا بایستی طول عمر شبکه ای را که طراحی می شود، تخمیین زد.باید واقع بین بود:سخت افزار فعال شبکه (شامل سوئیچها، مسیریابها و امثال آن) هرگز بیش از ده سال عمر نمی کند چرا که در عصر جدید همه چیز در حال تغییر است، تکنولوژی، کاربردها، انتظارات و نیازمندیهای کاربران، همه و همه رنگ جدید به خود می گیرد.پس از ده سال شبکه شما (احتمالاً) نه تنها از بهره دهی ساقط شده بلکه جایتان را نیز تنگ می کند و برای رهایی از شر آن باید هزینه کنید!برخی از طراحان شبکه اعتقاد دارند که حداکثر طول عمر سخت افزار فعال شبکه حداکثر 60 ماه است در حالی که تجهیزات غیر فعال شبکه(شامل سیستم کابل کشی، منابع تغذیه بدون وقفه و نظائر آن) احتمالاً می تواند تا 15 سال مورد استفاده قرار بگیرد، مشروط بر آنکه سیستم کابل کشی شبکه مطابق با استانداردهای مربوطه و توأم با آینده نگری پیاده شده باشد.
پس از آنکه طراح، طول عمر شبکه تحت طراحی را برآورد کرد بایستی طرح خود را به گونه ای بریزد که در مدت بقای شبکه بدون نیاز به تغییرات بنیانی یا طراحی مجدد، قابل گسترش و اصلاح باشد.به عنوان مثال ممکن است یک موسسه در خلال پنج سال، 50 درصد به کاربران آن و 40 درصد به برنامه های کاربردی و سرویس دهنده های آن اضافه شود.شبکه ی موجود باید بتواند چنین گسترشی را بدون نیاز به تغییرات ساختاری بپذیرد.
مشاورین انفورماتیک بینا ارائه دهنده سرویس بهینه سازی شبکه های کامپیوتری
بهینه سازی شبکه و برنامه های کاربردی چیست؟
مجموعه ای از ابزارها و تکنیکهایی که با هم کار می کنند تا قابلیت اطمینان، عملکرد و دسترسی برنامه ها به صورت امن در سراسر شبکه بهبود یابند.
چه مشکلاتی را حل می کند؟
شرکتها کاری که انجام می دهند بستگی به نرم افزارهای کاربردی که استفاده می کنند دارد. وقتی که عملکرد برنامه ها کاهش می یابد و یا شبکه عملکرد مطلوبی از برنامه را منتقل نمی کند شرکت لطمه می بیند. همزمان نیروی کاری که در خارج از شعبه اصلی قرار دارد، ادغام Server و برنامه مشکلاتی در عملکرد ایجاد می کند و افزایش حجم داده ها، سازمان فناوری اطلاعات را با چالشهای جدیدی برای فراهم کردن زمانهای پاسخگویی شبیه یک شبکه LAN مواجه می شود.
مسئله مشخصا برای محیط¬های IT که به صورت داینامیک در حال تغییرند بدتر است.کاربران جدید و برنامه ها دائما اضافه می شوند و زیرساخت شبکه دائما تغییر می کند.آیا می دانید چه برنامه ای در شبکه شما در حال اجراست؟ آیا ابزار درستی برای فهمیدن تغییرات دارید؟آیا امکان کنترل نقطه به نقطه به منظور کار بر روی این محیطهای داینامیک را دارید؟
دلايل بهينه سازي
1- تصحيح نقاط شناسايي شده كه داراي راندمان پايين و عدم كارايي لازم هستند.
2- آماده سازي براي پياده سازي و اجراي سرويس هاي جديد.
3- افزايش راندمان شبكه براي دستيابي به نيازهاي تجاري و رقابتي.
4- اعمال تغييرات سنجيده در پارامترهاي عملياتي شبكه.
اهدف بهینه سازی:
هدف اصلی بهینه سازي یک شبکه، افزایش مجموع کیفیت شبکه است . این افزایش کیفیت با استفاده از موارد زیر بدست می آید.
• شناسایی مشکلات شبکه
• جدا سازي منابعی که داراي Performance پائین هستند.
• تصحیح مشکلات شناسایی شده
• اطمینان از عملکرد شبکه که باید کیفیت سرویس (QOS) آن بالاتر از حد استاندارد از قبل تعریف شده باشد.
• ساختن شبکه اي با کارایی وکیفیت بالا که بتوان براحتی شبکه را با حداقل منابع وکیفیت بالا توسعه داد.
مزایای تجاری بهینه سازی شبکه بسیارند:
- افزایش بهره وری:وقتی کاربران برنامه های کاربردی و داده های خود را به سرعت به دست می آورند، موثرتر کار می کنند.
- کاهش هزینه ها: اولویت بندی برنامه ها و ترافیک استفاده از شبکه را کاهش می دهد، مصرف پهنای باند را کاهش می دهد، و باعث صرفه جویی در هزینه ها خواهد شد.
- ذخیره اطلاعات مهم:اطلاعات مهم به صورت امن در Data Center ذخیره خواهند شد.